Edurne Brouard AEK-ko kidea eta korrikako koordinatzailea
Korrika laguntzeko modu asko daude, ekintza kulturaletan parte hartuz, korrika lagun bihurtuz, ekimenetan lagunduz, merchandisinga erosiz eta noski, petoa jantzi eta korrika eginez.
Lehenengo Korrikak 1980an zeharkatu zuen Euskal Herria, Oñatitik Bilbora. Geroztik, lekukoak eskuz esku igaro dira euskararen alde antolatzen den ekitaldirik jendetsuenean. Korrikaren 17. edizioak lehen metroak emango ditu apirilaren 7an, Trebiñun (Araban) eta hamar egunen buruan, egunez eta gauez kilometroak eta kilometroak egin ondoren, Donostiara helduko da “Maitatu, ikasi, ari... euskalakari” lelopean. Edurne Brouardek (Bilbo, 1959) 13. Korrikatik dauka ardura nagusia.
Zeintzuk dira Korrikaren xede nagusiak? Korrikaren xedea euskararen aldeko kontzientzia suspertzea da. Hori manifestaldi erraldoi baten bidez egiten dugu eta, gainera, modu erreibindikatibo baina ludikoan. Beste aldetik, AEKk oraindik Korrikak ematen dion aportazio ekonomikoa behar du. Beraz, xede bikoitza dauka.
Eta ezaugarriak? Oso ezaugarri bereziak ditu. Sinbolismoz betetako ekitaldia da, apropos hartzen du sinbolismo hori guk horren bidez hainbat gauza esan nahi ditugulako. Alde batetik, euskararen eremu osoan eta batera egiten den ekitaldia da. Zatiketa administratiboaren gainetik, AEKk euskararen eremua hartzen du aintzat eta guztietan egiten da Korrika.
Bigarren ezaugarria da lekuko bat dela sinbolorik handiena: lekuko hori hutsa da eta barruan mezu bat darama; mezua hasieratik eta helmugaraino hel dadin esku eta hanka guztiak behar dira, lekukoa pasatzen doalako eta barruan zer dagoen benetan jakin nahi badugu, denon parte hartzea beharrezkoa da. Hirugarrena, korrika bera egitearena da; adierazi nahi dugu gure herriak ez daukala astiro joateko astirik eta euskararen berreskurapenak korrika joatera behartzen gaituela.
Minutu batzuez ikusten dugu Korrika pasatzen, baina zer lan dago horren atzean? Horren atzean erakunde oso baten lana dago. Hiru hilabetetan zehar erakundea Korrikan oinarritzen da, hori dena AEKren eguneroko jarduna alde batera utzi gabe. Beraz, lan gainkarga hori izugarria izaten da gure irakasle eta laguntzaileentzat, baina hori ez ezik herri oso baten lana ere bada. Guk kalkulatzen dugu 10.000 pertsonatik gora egoten direla antolaketa lanetan. Korrika lasterketa bat da eta hori da deigarriena, gehien gustatzen zaiguna.
Hala ere, Korrika hori baino askoz gehiago da, hasi baino sei hilabete lehenago kanpaina kalean da; laguntzaile kanpaina bat abiatu behar izan genuen orain dela hiru Korrika, Korrika bera antolatzeko be ez geneukalako diru nahikorik eta hor beste esfortzu bat eskatu genion herriari. Primeran erantzun zuen berriro ere eta horrekin hasita, Korrika zure herriko plazatik pasa bitartean badaude korrika lagun egin beharrak, propaganda lan izaugarria, Korrika kulturala, herrietan antolatzen diren ekimenak...
Edizio honetan Euskaltzaindia omenduko duzue. Hau izaten da hasieran hartu beharreko erabaki bat, bazeuden aukera batzuk eta azkenean, Euskaltzaindia omentzea erabaki genuen, hiru arrazoi nagusiengatik: alde batetik, euskara dagoen lekuan badago, duda barik, herri honek horrela nahi izan duelako delako, baina horretan lagundu duten hainbat sektore badaude, eta gure ustez, ezinbestekoa izan den faktore bat corpus linguistiko bateratu bat edukitzea da; hau da, euskara batua eduki ahal izatea.
Gaur egun pentsaezina litzateke euskara unibertsitatean, komunikabide nazionaletan edo egoterik, euskara batuarik gabe, eta hori, gora-behera guztiekin, eta herri honetan sortu dituen eztabaida guztiekin, Euskaltzaindiari sor diogu. Baina, neurri berean, Euskaltzaindiak jakin izan du guretzat oso garrantzitsua den gauza bat gordetzen, hain zuzen ere, euskalkiak gordetzen. Erabilerarekin guztiz lotutako gai bat da, norberak berean egin behar duena.
Hirugarren arrazoia, Euskaltzaindia gure sehaska dela. Gu Euskaltzaindian jaio ginen, bere babesean lortu genituen behar genituen euskarri legal guztiak eta hori zor dio AEKk eta helduen euskalduntze alfabetatzeak bere osotasunean. Gaur ezagutzen dugun sare hori, denak leku beretik jaio ginen.
Behin helmugara iritsita, atsedenerako paradarik al dago? Guk ez dugu. Herriak badauka, eta horrela dago pentsatuta Korrika, beti bukatzen delako Aberri Egunaren aurreko igandean, eta hori horrela pentsatuta dago, hain zuzen ere, atsedena hartu ahal izateko. Astelehenean dena ixten hasi behar gara: kotxeak bueltatu, gauzak txukundu, garbitu, ordaindu, dossierrak egin... eta horretarako hiru egun dauzkagu. Horiek pasata oporretan goaz eta udara arteko tartea hartzen dugu; baina udan hasten gara berriz hurrengo Korrika prestatzen.
Edizio honetan euskalaketa lehiaketa ipini da martxan
Korrika kulturalak asmo ugari biltzen ditu bere baitan. Aurten, berritasun bat izango da: euskalaketa lehiaketa, euskarazko bakarrizketa txapelketa; izan ere, Korrika egiteaz gain, ekimenak etengabeko egitasmo berritzaileak biltzen ditu.
“Korrika Kulturala 7. Korrikaren bueltan sortu zen. Sei eginda geneuzkan, bagenekien herriak sekulako indarraz erantzuten ziola Korrikari. Oso urte korapilatsuetan murgilduta geunden, euskararen inguruan arazo ugari zeuden, boikot deialdiak izan zituen Korrikak... Hala eta guztiz ere, gure herriak beti erantzun izan dio Korrikari. Beraz, halako momentu batean, pentsatu genuen herriak hainbeste emanda, guk zeozer bueltan be eman beharko geniokeela. Bururatu zitzaigun hainbat ekimen kultural planteatzea ematen ziguten hori dena bueltatzeko eta hori erraztasunez ematea gure herrietako aretoetan, eta gure herriak euskaraz egiten den kulturaz goza zezan. Ideia horrekin jaio zen Korrika kulturala.
Horrela jarri genuen martxan eta gaur egun, esan dezakegu herri honetan egiten den programazio kulturalean puntan dagoen ekimena dela. Sarritan instituzioek eurek egiten ez duten lana Korrikak berak egiten du kulturari dagokion alor honetan. Guretzat eskerrak emateko modu bat da eta, aldi berean, uste dugu laguntzen dugula kultura euskaraz sortu nahi duten talde horiek guztiak bultzatuz eta denen ahotan ipiniz”, adierazi du Edurne Brouardek. |