Miren Josune Ariztondo Bizkaiko Foru Aldundiko Kulturako Foru Diputatua
Bizkaiko Foru Aldundiko Kulturako Foru Diputatua Kulturen aldeko herritartasun kontratuaz aritu da lanabesarekin; halaber, egun martxan dauden proiektuei ere errepasoa egin die.
Aurretik, irakaskuntzan eta hezkuntza-kudeaketan ardurak izan ditu eta HABEko zuzendaria, Eusko Jaurlaritzako Hizkuntza Politikarako sailburuordea eta EAJren EBBeko idazkaria izan da. Horrez gain, hezkuntzaren gaineko zenbait lan argitaratu ditu aldizkari espezializatuetan.
Zein egoeratan dago Kulturen Aldeko Herritartasun Kontratua? “Bi urte galdu direla” aipatu izan duzu. Bai, nik uste dut baietz. Behintzat askoz hobeto erabili zitezkeen bi urte hauek erabili direna baino, nire ustez Jaurlaritza horrelako zurrunbilo batean sartu da. Kronograma moduko bat eginez, lehenengo zirriborroa plan estrategikoa izateko bokazioa daukana da, bere atal teoriko eta operatiboarekin. Lehen zirriborroa iazko apirilean ezagutu genuen, hementxe bertan aurkeztu zitzaigun; ekarpenak egiteko eskatu ziguten eta egin genituen. Uztailean izan genuen erakundeen arteko batzordearen lehen bilera. Ordurako, batzuek eta besteok egindako ekarpenak bidalita zeuden, baina guk gure ekarpenen testuingurua eta ekarpen horiek zer dela-eta egiten genituen azaldu genuen. Kontsiderazio horren ostean, elkarlanerako proposamen bat ere egin genuen. Gure ekarpenak ez zitzaizkien gustatu eta bilera altxa zuten beste barik. Beraien ustez, erakundeen arteko batzordea ez zen eraginkorra izango.
Baina dekretu bidez erabakita zegoen. Dekretua gobernuak bere buruari ematen dion araua da, eta beraz, aldatu dezake nahi duenean. Kulturaren aholku batzorde modukoa dekretu bidez sortua da, kulturaren euskal kontseilua deitzen da eta hor hiru organo daude; bata, presidentzia, kultura sailburuak duena; bestea, erakundeen arteko batzordea da, nolabait erabaki exekutiboak hartzeko dauzkagun erakunde nagusiak, eta plenarioa eta erakundeen arteko batzordea; azken hori oso organo inportantea da pleno hori bilduta ez dagoen bitartean berak dituelako plenoaren lanak egiteko eskumenak. Bestalde, egin behar diren politiken aurrekontua jartzen dugunak ere hor gaude, eta bestetik, kontseilu guztiaren koordinazio gunea da, memoria eta egutegia egiteko eskumena du, adibidez. Hori dekretuz onartuta dago eta gustukoa ez badu, Gobernuak erraz du: erakunde bat edo organo bat dekretutik kendu, hori bere eskuetan dagoelako. Baina ez du dekreturik ukitzen, beharbada itsusia delako parte-hartzerako eta koordinaziorako dagoen organo bat ukitzea, baina zer egiten du? Gutxietsi eta baztertu, bere eginkizunetan baztertu.
Abenduan beste bilera bat antolatu zenuten. Kontseiluaren lehen plenarioa iazko urtearen abenduan uzab genuen. Han gobernuak bigarren zirriborro bat eman zigun herritarrengandik jasotako ekarpenez beteta, baina aldaketatxo batzuk zituena. Esan behar da guk emandakoak ez zituztela onartzen ezta zati batean ere, eta berriro ekarpenak eskatu zizkiguten, kasu horretan jada kontseiluko kide guztioi. Hilabete eta erdiko epea zabaldu zen ekarpenak egiteko. Lehenagotik guk aztertuta genituen dokumentu batzuekin ekarpenak egin genituen, kasu honetan, bai marko teorikoan eta bai marko operatiboan aukera eman zigutelako.
Hamar kapitulutan bildu zenituzten proposamenak. Izen ofiziala Kulturen Aldeko Herritartasun Kontratua 2011-2012 da. Lehenengo kapituluan marko teorikoari egin genizkion ekarpenak; bigarrenean kultur eragileak eta erakundeak biltzen genituen; beraiek egin zituzten diagnostikoak eta ekarpenak. Hirugarrenean marko operatiboa aipatzen genuen. Beste batean PESI Euskadi Informazioaren Gizartea deitutako txostenari kultura sailetik nola berrikuntzan egin ahal zaizkion ekarpenak sartzen genituen. Hamar horien artean, bosgarrena, seigarrena, zazpigarrena eta zortzigarrena dira gure ustez zeharkakoak beharko luketen arloak: euskara, gazte politikak, genero berdintasuna eta kulturartekotasuna edo euskaldun berriak eta etorkinak. Lau kasu horietan kontsiderazio batzuk egiten ditugu eta guk, ekarpen zehatzak egin ordez, uste dugu beste aholku batzordeak edo Emakundek edo gazte kontseiluak plenoari bere ekarpenak egin diezazkiola; azken batean, beraiek dira honi buruz gehien dakitenak. Bederatzigarrenean, berriz, lehen kontuan hartu ez zirenak eta gure ustez mantentzea merezi dutenak sartu genituen; eta azkenik, abenduko batzarrean bertan ahoz esandako ekarpenak berriro sartu genituen.
Eta ez zuen harrera ona izan. Ez digute jaramon handirik egin. Nire ustez inportanteena, batetik, hau zegokionari, presidenteari, bidaltzea zen. Eta bigarrena, kide guztiei dokumentua osorik helaraztea. Dokumentu horrek osotasunean du zentzua, zeharkako lau arlo, marko teorikoa, operatiboa, etab. daudelako. Hala ere, ez ziguten kasurik egin eta kulturako kontseiluko beste kideei ez zieten bidali, sakabanatuta ipini zituzten, hemen eta hor, gure ekarpenak ez ezagutzeko moduan. Gure aldarrikapena izan zen gu lanerako prest gaudela, 300 ekarpen baino gehiago egin ditugu; orain %21 gutxi-gorabehera onartu dira eta beste guztiak gobernuaren aldetik onartu barik gelditu dira, edo bestela, esan digute onarpen baldintzatuak direla, ez dakigu zeri baldintzatuta, hori aztertu beharko dugu eta horretan gabiltza. Baina testu teorikoetan urteetan atzera eta aurrera ibili garela uste dut eta orain urgenteena da eguneroko kulturari dagokion kultur politika egitea eta hori ez da egiten ari oro har gobernua.
Krisiak eragin al du? Beste sektore guztietan gertatzen ari den moduan, kulturak ere oso egoera larria bizi du krisia dela eta. Hainbat urtetan gogoetak eta proposamenak eginda, gero berriro zerotik hasiko bagina bezala gabiltza eta ez nabil bakarrik marko teorikoan, marko operatiboaz ere ari naiz, berriro taldeak sortu behar direlako. Gobernuak urte bi daramatza atzera eta aurrera kontu hauekin eta bitartean guk ez dugu beste ezer ikusten. Alde teorikoan, esaten digute finantziazio gehigarri bat egongo dela, baina 2011ko aurrekontuetan ez dugu ikusi; esaten da herritarrak kulturara iritsi daitezen lege bat egingo dutela baina, beraiek erabakita, 2012an amaituko da kontratua eta ez dago gobernuaren egutegi legislatiboan. 2010az geroztik onartzeko dauden 24 legetik hiru baino ez dira onartu eta besteak atzeratu egin dira. Lehendabizi, egutegian sartu beharko dituzte eta ondoren ezagutu beharko ditugu irizpideak eta legeak proposatutakoaren xedea eztabaidatu nahi bada. Horrelakorik ez dugu ikusten. Antolatu genuen azkeneko bileran adierazi nuenez, hobe da kontzeptua ezabatzea epetan ez garela ailegatuko ikusten badugu; itxaropena sortzen baduzu eta gero ez baduzu betetzen, emaitza askoz txarragoa da. Horrexegatik egiten dut nik kritika. Dokumentua oraindik irekita dago, ez dago adostasunik eta ez dago guztien erantzunik. 2012an amaitzen da kontratua eta ez dakit hasi be egingo den. |